Zor işler

1.

Bankacı bir arkadaşımla konuşuyorduk. İşinin ne kadar zor olduğundan söz etti. Gece yarılarına, hafta sonlarına sarkan mesailer… Önünden geçen 5 ila 9 sıfırlı rakamlar… Ofiste cirit atan egolar…

Ondan önce bir reklamcı arkadaşımla konuşmuştum. İşten en son ne zaman 6’da çıktığını anımsamıyormuş. 9’da çıkarsa erken çıktım diye sevinerek o akşam için alelacele plan yapıyormuş.

Sinemacı arkadaşlarımla işlerinin ne kadar zor olduğundan başka bir şey konuşamıyoruz. Senarist, yönetmen, oyuncu, ışıkçı, kime sorarsan en zor iş onunki, diğerleri sette kebap yapıyor.

Bugünlerde herkesin işi kendine zor.

2.

30 yıl önceydi, biz yine taşınıyorduk. Annemle babamın memuriyeti ve devletimizin rezilliği sebebiyle sürekli taşınıyorduk.

Taşınan eşyaların içinde babamın kitaplarının gözle görülür bir ağırlığı vardı. 15-20 koli. Hepsi tıka basa dolu. Bel fıtığı çıkartacak cinsten.

Taşındığımız ev üçüncü kattaydı. Apartman asansörsüz. Kamyoncunun bulduğu hamallar eşyaları apartmanın daracık merdivenlerinden kan ter içinde taşıdılar.

En son buzdolabı geldi, bir adamın sırtında. Adam öyle yüklenmişti ki buzdolabını, kendisi görünmüyordu. Buzdolabı merdivenleri havada süzülerek çıkıyordu.

Babam yardım etmeye çalıştı. “Elleme abi” dedi adam, “öyle daha zor olur”. Buzdolabını getirdi koydu.

Babam, biraz da yardım edememiş olmanın mahcubiyetiyle, “Nasıl taşıdınız valla, helal olsun” dedi.

Adam terini sildi, salonu boydan boya kaplayan kitap kolilerini gösterip gülümsedi: “Sen bunları nasıl okudun?”

3.

O zamanlar herkesin işi başkasına zordu belki, bilmiyorum.

4.

Tina Fey “Bossypants” isimli otobiyografisinde “Saturday Night Live”ın ardından “30 Rock”ta hem yazarlık hem oyunculuk yapmaya başladığı dönemi anlatırken, “SNL’deki işime zor derdim ama yeni işim çok daha zordu” diye yazar.

Sonra da elleriyle çizdiği, “Çeşitli İşlerin Günlük Stres Düzeyleri” başlıklı bir tabloyu koyar kitaba. Tabloda “Cuma gecesi bir Meksika restoranında yöneticilik yapmak” ve “Madencilik” gibi işler, Fey’in yaptığı işlerden kat kat daha stresli görünmektedir.

Bugünlerde böyle düşünen insan bulmak kolay değil. Kendisiyle, işiyle, yaptıkları ve yapamadıklarıyla dalga geçen insan yani.

5.

Harbiye’den Taksim’e yürüyordum. Bu sefer 20 yıl önce.

Bir boyacı çocuk gördüm. Sandığını omzuna asmış. Çocukla adımlarımız uydu, yan yana yürümeye başladık.

Baktım, elinde bir tükenmez kalem. İçini çıkarmış, kalemle millete kuskus atıyor. (Yaşı yetenler hatırlar. Dönemin popüler sporlarındandı, kalemle mercimek, kuskus, hiç olmadı minik kağıt topları atmak.)

Sokakta birini gözüne kestiriyor. Tak, dolduruyor silahı, acayip seri. Çat diye vuruyor. Kiminin kolu, kiminin bacağı, hiç sektirmiyor.

Vurulan neye uğradığını şaşırıyor, etrafa bakınıyor, ama meseleyi çözemiyor. Sinek soktu falan sanıyor herhalde.

Bir iki güldüm. Çocuğun keskin nişancılığını takdir ettim. Sonra baktım, vurulan insanların ciddi ciddi canı yanıyor.

“Yapma” dedim.

Dinlemedi. Keyfi yerindeydi, bozmak istemedi.

“Yazık ya, yapma” dedim, “insanların çok canı yanıyor. Acımıyor musun onlara?”

Silahına yeni bir şarjör takarken cevap verdi: “Onlar bana acıyıp ayakkabılarını boyatıyor mu?”

Ateş etmeyi sürdürerek yoluna gitti. Ben kaldım.

“Zor iş” dendi mi hep o çocuk geliyor aklıma.

Reklamlar

2 responses to “Zor işler

  1. Ajansta bir mail dolaşırdı. İşinden şikayet ediyorsan tuvalet temizleyenleri düşün tadında, tuvalet kağıdı görselli bişeydi sanırım. Fiziksel zorluklar ve nahoşluklar içinde çalışmayı daha zor bulurdum bunu gördükçe (madencilik bence üst limitlerden), ama asıl kıl olduğum bu karşılaştırma sanatıydı. Kendini iyi hissedip şükretmek için daha kötüsünü düşün. Neden? Sonuçta o da iş. Sana göre boktan ama iş! Bence zor iş işini sevmek, günahıyla sevabıyla. Başkasının üstünden kendini iyi ya da kötü hissetmeden, olduğu gibi..

    • Kendini iyi hissetmek için daha kötüsünü düşünmekle en kötüsünün seninki olduğunu düşünmek aynı yolun yolcusu bence. Marifet, dediğin gibi, “başkasının üstünden kendini iyi ya da kötü hissetmeden, olduğu gibi” bakabilmekte.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s